چند روز پيش به طور خيلي اتفاقي به يك وبلاگي وارد شدم كه يه  فال توش نوشته شده بود . من زياد به اين جور چيز ها اعتقاد ندارم ، اما از اونجا كه اون نويسنده به شدت تاكيد كرده بود كه اين فال رو به طور ناگهاني يا بهتر بگم به طرز خيلي آب ، دوغ ، خياري ، كشف كرده ، كنجكاو شدم اونو بخونم . بايد بگم اون فال بيشتر شبيه تست هاي روانشناسي بود . در مورده خوده اون فال بايد بگم كه 10 گزينه داشت و بايد اون ها رو به ترتيبي كه گفته بود و با توجه به احساسات قلبيمون پر مي كرديم و در آخر به سراغ جواب هر گزينه مي رفتيم . نكته جالب اينجا بود كه اكثر گزينه ها در موردم صدق مي كرد جزء يه دو ، سه تا ئي . يكي از اون دو ، سه تا گزينه اين بود كه از من خواسته بود اسم يكي از آشنا هام رو بنويسم و جوابشم اين بود كه اين فرد باعث خوشبختي من مي شه . منتها در مورد من درست بر عكس بود ! اون شخصي كه من اسمش رو نوشتم بيشتر باعث بدبختي من مي شد تا خوشبختي !

هدف از گفتن تمام اين ها ، بيان اين سوال بود كه :

 چرا وقتي ما داريم يك كاري مي كنيم متوجه بقيه نيستيم و به تنها چيزي كه كار داريم لذت خودمونه ؟

چرا هيچ وقت فكر نمي كنيم كه كار و برخورد ما ممكنه باعث ناراحتي و سرشكستگي نزديكترين اطرافيانمون باشه ؟

چرا هيچ وقت به عاقبت كارمون فكر نمي كنيم ؟

چرا به اين فكر نمي كنيم ، اگر با كاري كه داريم انجام ميديم به يه چاه سقوط كنيم ممكنه با ريسماني كه ما رو به اطرافيانوم وصل مي كنه ، اون ها رو به داخل چاه بكشيم ؟

 من بار ها و بارها خواستم كه به خودم و تنهائي فكر كنم نه به چيز هاي بدي كه ممكنه اطرافم باشه و بايد بگم با تمام خودخواهي هام  در اكثر موارد موفق نشدم كه خودم رو بي خيال نسبت به بعضي چيز ها نشون بدم . نمي دونم شايدم اين خود خواهي هام مانع از آرامش من شده ؟

البته بايد اين رو بگم كه براي رفع بدي ها و سختي هاي اطرافم تا اونجا كه به من ربط داره و مي تونم تلاش مي كنم ،ولي وقتي رفع نمي شن ، از شما مي پرسم چه بايد بكنم ؟