مقدمه تنها در خانه :

امروز صبح مامان جانم پس از كلي آرزو و دعا و تمنا به آقا امام حسين تشريف بردن كربلا .

البته نكته جالب اين نيست كه مامان خانم بنده چه كرده ( خونه رو بي خانم خونه كرده ) مهم اينه كه در نبود ايشون اين جانب وظيفه بزرگ و خطير خانه داري رو بر دوش گرفتم ! اوه اوه اوه چه شود اون خونه كه من خانه دارش باشم .

بايد بگم از وظايف خانه داري چيزي كم ندارم پس مي شه گفت كه در مورده خوردو خوراك و لباس تميز تقريبا مشكلي نيست ، مشكل اين جاست كه پدر جان آلان داغ مي باشد و نبود مادر را كم تر احساس مي كند اما هر چه به آخر اين سفر و دوري از مادر نزديك مي شويم ايشون سرد شده ، نبود مادر جان را احساس مي كند و دختر يكي يك دونه بابا بودن و غذاي خوش مزه كه دختر بابا پخته و شوخي و حرف و انواع سرگرمي هاي بزرگونه و .......... كه تقريبا همشون از جانب بنده بوده و بعضي پاچه خواري ها هم از جانب برادرم ديگه افاقه نمي كنه و من و برادر عزيزم تنها محتاج دست مارد مي شيم  كه تا از سفر بياد ما از اين دنيا ميريم . البته در اين مدت هر بار كه تماسي با مادر جان برقرار بشه اين ما هستيم كه دلمون براي مامانمون تنگ شده و بي تابي مي كنيم و خدائي نكرده اين بابا نيست كه دلش براي مامان تنگ ميشه .

خلاصه اين كه در اين 10 روز اين جانب روز ها رو به تنهائي در خانه به كار هاي عقب افتاده و البته لذت بردن از اون ( البته اگر اقوام و دوستان بزارند من آني در خانه تنها باشم ) سر مي كنم و شب ها به سرو كله زدن با پدر و برادر عزيز و نوشتن پست جديد براي شما مي گذرونم .

اگر حرفهام رو قبول نداري و داري مي خندي تو اين 10 روز پست هاي بعدي من رو بخون .